Ruud Cino

Ruud Cino is als MT lid bij de directie strategie energiesystemen verantwoordelijk voor innovatie en data, kennis en monitoring bij het ministerie van Klimaat en Groene Groei.

Ruud: ‘Ik ben opgeleid als registeraccountant. Op mijn 18^e werkte ik bij een accountantskantoor. Dat was heel leerzaam, maar ik was er al snel op uitgekeken om elk jaar naar dezelfde niet geïnteresseerde klanten te gaan. In 1986 na de kernramp in Tsjernobyl kon ik bij het ministerie van Volkshuisvesting Ruimtelijke Ordening en Milieu aan de slag. Er werd daar een nieuwe milieuafdeling opgezet en daar kon ik helpen het financieel beheer op te zetten. Zo kwam ik erachter dat ik het vooral naar mijn zin had in het creëren van iets nieuws, creatief meedenken.’

Overstap
‘Creativiteit en financiën dat gaat niet samen, dan word je al snel door controleurs op de vingers getikt. Ik heb toen de overstap naar beleid gemaakt. In beleid komt alles samen: politiek, pers, techniek, communicatie, geld, wetgeving, mensen. Het beleidsvirus kreeg me daar te pakken. Zo ben ik jarenlang hoofd van de afdeling Bodem geweest. We stelden daar een structuurvisie op voor de ondergrond. Op die manier kwam ik in contact met het Ministerie van Economische Zaken, die hadden toen een enorm probleem met de gaswinning in Groningen. Dat werd mijn volgende opdracht. In 2022 ben ik overgestapt naar mijn huidige functie. Ik zie het zo dat het fossiele deel van de energiewinning wordt afgebouwd en dat we iets nieuws gaan opbouwen.’

Belangen in kaart brengen
‘Eerlijk gezegd heb ik niet veel last van bevlogenheid voor het halen van de klimaatdoelen, maar ik snap het probleem rationeel heel goed. Als mensheid doen we de aarde iets aan, waar we zelf last van krijgen. Daar moeten we op wereldschaal iets aan doen. Klimaat is niet onze enige uitdaging, er is ook wonen en zorg. En we hebben een economie nodig die tegen een stootje kan. Ik denk langs meerdere lijnen en probeer alle belangen in kaart te brengen. Mijn hoofdopdracht is om de organisatie meer data- en kennis gedreven te laten werken in het bewerkstelligen van de ingrijpende transitie van het energiesysteem. Het liefst willen we met een robuust en flexibel toekomstplan handelen, niet voortdurend reageren op schokken.’

Samenwerking
Er zijn veel partijen die met ons samenwerken in de topsector Energie: netbeheerders, andere overheden en kennisinstellingen, die werken allemaal mee aan een missie gedreven innovatiebeleid. Met innovatie-instrumenten, het veranderen van wet- en regelgeving doen we er alles aan om de klimaatdoelstellingen te halen. Ook door in Europa te onderhandelen, kennis van elders te halen, marktomstandigheden te verbeteren, garanties te geven en nog veel meer.  Mijn team coördineert de kennisagenda, de programmering van de topsector.  We kunnen niet zonder het werk van instituten als TNO, PBL, CBS, RvO. En VIVET is ook een belangrijk netwerk daarin. Het is een goede ontmoetingsplek om zaken te regelen. Ik ben altijd op de netwerkdagen, ze worden heel goed bezocht en zijn op een goed niveau. Die dagen staan model voor de enorme hoeveelheid aan contacten die VIVET onderhoudt. VIVET heeft daarmee een grote toegevoegde waarde in de energietransitie.’

Data
‘Met mijn team zorgen we dat we een platform hebben voor de data, waarin we kunnen samenwerken, data van buiten kunnen innemen, kunnen benaderen en analyseren. We maken afspraken met collega’s zodat we eenduidige interpretaties krijgen. Of de energietransitie gaat lukken voor 2050? Waarschijnlijk niet. Maar, zoals ik een collega ooit hoorde zeggen: ‘er is geen alternatief voor optimistisch zijn.’ We moeten alles uit de kast halen om zo dicht mogelijk in de buurt te komen. We halen uiteindelijk de doelen wel, maar waarschijnlijk een jaar of 10 later.’

Energietransitie
‘De energietransitie is in gang gezet en die ga je niet meer terugdraaien. Mensen doen het niet alleen vanwege de klimaatdoelen. Mensen doen het vanwege de betaalbaarheid of de betrouwbaarheid van de energievoorzieningen. Prima. Mensen en bedrijven zijn aan het verduurzamen. Alleen als je mensen boetes gaat opleggen dan ontstaan spanningen. Stel: Tata Steel doet zijn deuren dicht in Nederland. Het merendeel van de Nederlanders zou denken ‘Prima, vies bedrijf.’ Dan gaat Tata Steel naar Oost-Europa of een ander continent met minder streng milieubeleid, dan stoot het twee keer zoveel uit. Wat heb je dan gewonnen voor het klimaatbeleid? En de economie? Voor het staal ben je afhankelijk van import. Voor omwonenden is het fijn dat ze geen overlast meer hebben. Dat is de puzzel waar je steeds mee bezig bent.’

Verantwoordelijkheid
‘Ik houd van veranderen en dingen verder brengen. Als je beleid maakt heb je ook de verantwoordelijkheid om te zorgen voor goede informatie om te weten of je effectief bent. Of je resultaten haalt, dat interesseert me. Zo ben ik altijd geweest, als kind bemoeide ik me bijvoorbeeld al graag met ‘het beleid in de klas’. Mijn vader werkte de hele week bij Rijkswaterstaat. Mijn moeder zat dan de hele week met mij. Ze vond dat leuk en ging mij dingen leren. Schrijven, rekenen en lezen dat kon ik al snel. Toen ik naar de kleuterschool ging, moesten we ineens allemaal met een prikkussen aan de slag. Waarom moet de hele klas hetzelfde doen? Dat snapte ik niet. Laat iedereen toch doen wat ie wil doen. Vaak wist ik een leerkracht daar zelfs van te overtuigen.’

Samen
‘Los van de pech en het geluk in je leven, is het belangrijk dat je het naar je zin hebt. Als je het zelf kan bepalen, heb je het eerder naar je zin. Als iemand zegt: ‘leuk dat ga ik doen!’ Dan komt het goed. Of iemand hier nou twintig jaar loopt of net binnenkomt, iedereen kan een goede opmerking hebben en goede inbreng leveren. Ik heb niks met hiërarchie. Het is belangrijk om elkaar met twee benen op de grond te houden. Je helpt elkaar om beter te worden.’